Emmy, 25 november 2005
Finland , Helsinki

Tulen Venäjä, eli: olen pilvissa

Ik dacht jullie ditmaal te verassen met een Russische titel. Maakt voor jullie toch niet veel uit; het verschil tussen onbegrijpelijk en onbegrijpelijk en onleesbaar. Maar helaas: mijn computer herkent die rare tekens niet. Dus dan maar weer 'gewoon' in het Fins.

Wat een weken... Kan gerust zeggen dat mijn hoofd de snel opeenvolgende activiteiten niet meer bij kan houden. Laat het allemaal over me heen komen en geniet van elk moment, maar tijd voor reflectie is er niet echt bij. Komt wel weer als ik terug ben.

Geertje en Nynke hebben Helsinki helaas niet op z’n mooist gezien. Een paar dagen guur weer, veel regen, wind, noem maar op. Gelukkig kan dat de pret bij ons natuurlijk absoluut niet drukken! De eerste dagen hadden ze niet veel aan me, omdat ik erg hard aan mijn presentatie moest werken. Op zaterdag zijn we (jawel Nynke, ik ga het nog een keer zeggen) naar het meest zuidelijke punt van Finland gereden. Daar was het guur maar mooi aan de kust. Toen door naar Turku. Daar kwamen we helaas in het donker pas aan, dus van echt sightseeen was geen sprake. Wel erg lekker uit eten geweest. Op zondag een beetje in Helsinki rondgestruind, waaronder een bezoek aan het designmuseum. Ankephien, weet je nog dat je die bruine bordjes van Arabia bij ons in de kast vond. Die stonden daar waarempel achter glas tentoongesteld. Later op de dag Riejet en Clara opgehaald van het vliegveld. Heelijk, al die vertrouwde mensen om me heen. En heerlijk, om allemaal hollandse dingen te krijgen; drop, kaas, de Volkskrant, pepernoten, chocoladeletters, enz. Ben normaal gesproken helemaal niet zo Holland-gezind, maar heb er hier af en toe echt even behoefte aan. Misschien komt het omdat ik omringd wordt door al die verschillende nationaliteiten. Dan moet je toch af en toe even aan je afkomst herinnerd worden. Durf het bijna niet te zeggen, maar Geer en Nyn waren nog niet thuis of het klaarde hier helemaal op. Sorry guys! We hebben daarna een ijskoude, maar mooie dag gehad. Op donderdag ben ik naar St. Petersburg vertrokken. Dat was wel even raar, om mam en Clara hier in Helsinki achter te laten. Maar:

St. Petersburg was fantastisch! Niet alleen de stad, maar ook het gezelschap, de sfeer, de busreis....ben er nog steeds van in de wolken. Het enige nadeel was de duur van de trip. Veel te kort! Eigenlijk was het niet veel meer dan een kleine preview, zodat ik weet waar ik voor moet sparen; een week (of twee, of drie) St. Petersburg. Toch kan je nog aardig wat doen in twee dagen.
De eerste avond hebben we eerst een korte city-tour by night gedaan. Alle belangrijke gebouwen (en dat zijn er nogal wat) zijn ’s nachts verlicht en dat maakt de stad erg indrukwekkend in het donker. Die nacht werden we gedropt in een nachtclub, waarna we onze eerste ervaring met hadden met de Russische strippers en de onofficiele taxi’s in St. Petersburg. Onze tourguide had ons op de hoogte gesteld van het bestaan van officiele en inofficiele taxi’s. Dat wil zeggen dat je dus ook gewoon bij wildvreemden in de auto kan stappen, wat vaak veel goedkoper is. Dat vond ik nou wel een spannende ervaring. Zou in Amsterdam toch niet in je opkomen...
De tweede dag werden we wakker met sneeuw. Dat maakte de reis nog completer dan hij al was. Als ik me Rusland probeerde voor te stellen, zie je toch grote, verlaten, witte pleinen omringd door statige, bont gedecoreerde gevels voor je. Zo was het precies. Alleen waren de pleinen minder verlaten op het moment dat wij met z’n vijftigen uit de bus stapten.
Die dag kregen we rondleidingen in het Tsarskoe Selo (Catherine Palace) en de Hermitage. In de avond hadden we tickets voor de Italiaanse Opera ‘La Boheme’ in het Mariinskiy theater. Schrijf maar gewoon alle namen op, voor het geval iemand er iets vanaf weet en er stikjaloers van wordt. Want het is absoluut om jaloers van te worden! Erg bijzonder om omringd door chic geklede Russen met veel bont in een prachtig theater naar een opera te luisteren. Vooral als je zelf nog volkomen natgesneeuwd in je toeristen-outfit rondloopt.
Op dag drie hebben we de St. Isaac’s Cathedral en The Church on Spilled Blood bezocht. Met name die laatste is ongelooflijk mooi. We waren er al een paar keer langsgereden en ik had het er inmiddels wel een beetje mee gehad. Totdat we naar binnen stapten. Het hele interieur (alle 700 m2 wandoppervlakte) is afgewerkt met mozaik. Echt waar...ongelooflijk....er is geen vierkante centimeter onbedekt! Je kan het je niet voorstellen en de camera kan het niet vastleggen....fantastisch!
Daarna hebben we nog een bliksembezoek gebracht aan het uitgebreide metrostelsel. Iemand had me op de hoogte gesteld van het bestaan ervan en Nyn het is inderdaad een indrukwekkende ervaring.
Nog een 'kleine' onaangename verassing aan het eind; mijn jas is gestolen. Had hem even onbeheerd gelaten in het hotel. Dus mensen let goed op de foto's; ik had een nieuwe jas. Wat is hij mooi he?

Nou ja, kan er nog wel van alles over schrijven, maar laat de foto’s weer even de rest van het verhaal vertellen. Ik heb namelijk over een week een presentatie en zoals jullie begrijpen niet veel tijd gehad om daar aan te werken. Stress komt me de oren uit...

Dus voor nu:
Nähdään nopea ja toive minun tsemppiä!
Moi, moi,
Emmy

Emmyvaneijk in Finland bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl